تبليغاتX
مترسک مزرعه


مترسک مزرعه

الدنیا مزرعة الاخرة

 

شما تا حالا روحتان را دیده‌اید؟

من دیده‌ام

درست وقتی که یک پلیس عوضی داشت توی بی‌سیمش عربده می‌زد

و یکی عوضی‌تر با گچ دورم خط می‌کشید

پشت نوارهای زرد٬ روحم را دیدم

که متناوباً آبی و قرمز می‌شد!

حدس بزنید چرا؟!

خیلی آسونه

به خاطر چراغ‌ گردون ماشین‌های پلیس

 

نوشته شده در یکشنبه 1388/08/17ساعت 0:28 توسط مترسک| |

 

یادت هست روزی را که رفته بودم بالای ابرها تا انسان‌ها را از بالا ببینم؟

چون معتقد بودم انسان‌ها وقتی که از بالا دیده شوند معصوم‌تر به نظر می‌آیند.

محو تماشای انسان‌ها بودم که یک شاه‌توت بزرگ از آن بالا خورد رو دستم و سر خورد و رفت

سرم را بالا کردم و تو را دیدم که داشتی می‌خندیدی

گفتی برای پست جدیدت دنبال مطلب می گردی

گفتی که تبادل لینک کنیم

یادت هست؟

خیلی وقت پیش بود...

این لکه‌ی شاه‌توت لعنتی ولی از روی دستم نمی‌رود

می‌خواهد اشکم را درآورد

لعنتی!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تا حالا به یه لاک‌پشت حسودیت شده؟ :دی

نوشته شده در جمعه 1388/08/15ساعت 8:39 توسط مترسک| |

 

من دی ز ره رسیدم٬ قومی چنین بدیدم

من خویش را کشیدم٬ایشان مرا کشیدند

یک ساقی عیان شد٬ آشوب آسمان شد

می تلخ از آن زمان شد٬ خیک‌ش از آن دریدند.

                                                             مولوی

نوشته شده در پنجشنبه 1388/08/14ساعت 16:4 توسط مترسک| |

 

یارو جعل سند می‌کرد

روی تابلوی پشت سرش نوشته شده بود:

هنر نزد ایرانیان است و بس!

 

 

نوشته شده در سه شنبه 1388/08/12ساعت 1:16 توسط مترسک| |

 

با مشت و لگد به جون ِپراید ِمتالیک ِدم  ِدر افتاده بود.

سرای‌دار هوار کشید: داری چه غلطی می‌کنی بزمجه؟دیوونه شدی؟

پسرک دماغش رو بالا کشید و داد زد: به تو چه؟ ماشین آقامعلم خودمونه

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نوشته شده در یکشنبه 1388/08/10ساعت 22:31 توسط مترسک| |

 

نصف شب می‌رم طرف خونه‌شون

دوتا قلوه سنگ برمی‌دارم

اولی رو می‌زنم به شیشه‌ی پنجره‌ش

چراغش روشن می‌شه

با چشم‌های خواب‌آلودش پنجره رو باز می‌کنه

می‌خواد بگه: چی می‌خوای؟

ولی من فرصت نمی‌دم و سنگ دومی رو می‌زنم درست وسط پیشونیش

بلندبلند می‌خندم

بعدم فرار می‌کنم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کلمه‌ها و اسم‌ها خیلی مهمن...به خصوص اگه مربوط به تو باشه!

نوشته شده در شنبه 1388/08/09ساعت 18:34 توسط مترسک| |

 

لینک‌دونی‌مون هم داره به انبار وبلاگ‌های تعطیل‌شده٬ تبدیل می‌شه!

 

نوشته شده در چهارشنبه 1388/08/06ساعت 20:7 توسط مترسک| |

 

در احساسی‌ترین قسمت فیلم بازی‌گر هرچه زور می‌زد اشکش در نمی‌آمد

بیوه‌زنی که پای تلوزیون نشسته بود جبران مافات می‌کرد!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چه نیازهایی که بی‌جواب ماند...

نوشته شده در پنجشنبه 1388/07/30ساعت 1:10 توسط مترسک| |

 

در حال عبور از خیابان بودم که یک ماشین آموزش رانندگی زیرم گرفت

دخترک باریک پشت فرمان جیغ کشید

زن بغل‌دستی گفت: آروم باش عزیزم! مهم‌ترین اصل در چنین مواقعی حفظ آرامشه

و من مردم...

چند ماه بعد جنازه‌ام را از داخل کانال بیرون کشیدند و تحویل مادرم دادند.

 

نوشته شده در یکشنبه 1388/07/26ساعت 2:24 توسط مترسک| |

 

شما که سرتان به تن‌تان می‌ارزد٬ بله شما!

برایم توضیح دهید که چرا انسان‌ها از هرچیز عجیبی می‌ترسند؟

در آن عصر سه‌شنبه چرا انسان‌ها از صورت زن جذامی ترسیدند؟

بعد از شما خواهم خواست که آواز غمگینی را باهم زمزمه کنیم...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اولین سلام‌ها و آخرین خداحافظی‌هایم برای تو...همیشه!

 

نوشته شده در جمعه 1388/07/24ساعت 17:35 توسط مترسک| |

Autumn 2005

دیدنی‌ها کم نیست

من و تو کم دیدیم...

نوشته شده در چهارشنبه 1388/07/22ساعت 19:49 توسط مترسک| |

 

هفت‌تیر را روی پیشانی‌اش می‌گذارم

و می‌خواهم

بار دیگر جمله‌ی "مرگ و زندگی دست خداست" را توضیح دهد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

نوشته شده در سه شنبه 1388/07/21ساعت 20:45 توسط مترسک| |

 

ساکنان طبقه‌ی هفتم

بی‌هدف حرف می‌زنند

بی‌هدف٬ ساعت‌ها سکوت می‌کنند

بی‌هدف پرده را کنار می‌زنند و می‌خندند

بی‌هدف فریاد می‌کشند و گاهی هم شعر می‌گویند

وبلاگ می‌نویسند٬آن هم بی‌هدف

و ام‌روز به این نتیجه رسیده‌اند که وقتش است که چیزی هم در مورد سیاست بگویند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شاید من آش‌پز خوبی باشم!

نوشته شده در دوشنبه 1388/07/20ساعت 8:29 توسط مترسک| |

 

ای از تبار کوه‌های سر به فلک کشیده‌ی پوشیده از برف...

لا اقل بند کفشاتو محکم ببند نخوری زمین :)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من بیماری عجیبی دارم!

نوشته شده در جمعه 1388/07/17ساعت 21:2 توسط مترسک| |

 

آفتاب ِدم ِغروب ِپاییزی٬ عجیب آدم را سربه‌زیر می‌کند!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ام‌روز٬ روز خوبی نبود :(

نوشته شده در سه شنبه 1388/07/14ساعت 22:30 توسط مترسک| |

 

"ف.م" انسان خوبی‌ست

در زندگی‌اش همیشه بین بد و بدتر٬ بدترین را انتخاب کرده

از زندگی‌اش راضی‌ست

لااقل تکلیفش با خودش مشخص است. نه؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تا حالا این‌قدر فاصله‌ها برایم مهم نشده بود...

نوشته شده در سه شنبه 1388/07/14ساعت 2:25 توسط مترسک| |

 

وقتی که زن داشت می‌رفت آسمان به رنگ روسری‌اش بود

سیاهه سیاه.

در را که باز کرد

مرد گفت:

لطفاً در را آهسته ببند.

زن لب‌خندی زد

سری تکان داد

در را آهسته بست

و رفت...

 

نوشته شده در شنبه 1388/07/11ساعت 2:56 توسط مترسک| |

 

آدم که همه‌ی سوال‌ها رو برای جواب گرفتن نمی‌پرسه!

حالا من از شما می‌پرسم: نظرتون در مورد وبلاگم چیه؟

.

.

اگه جواب این سوال سخته لااقل می‌تونین به این جواب بدین که من چرا این سوال رو پرسیدم؟ ;)

پی‌نوشت: آماده‌ی عقد قرارداد با تمام کسانی که حاضرن کامنت‌دونی وبلاگشون رو بهم اجاره بدن، هستم .

 ;) * ۲

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  این رنگ رو یادت میاد؟

 

 

نوشته شده در پنجشنبه 1388/07/09ساعت 1:59 توسط مترسک| |

 

فکر می کنید این گناه من است؟

واقعاً خیال کرده‌اید این انتخاب من بود که پنجره‌ی کامنت‌هایم باز نشود؟

نه، نباید این‌قدر بی‌انصاف باشید

این را من نخواستم

من هیچ‌وقت بسته شدن هیچ پنجره‌ای را نخواستم

باور نمی‌کنید؟!

 

نوشته شده در شنبه 1388/07/04ساعت 15:34 توسط مترسک| |

 

دوستتان دارم ای تمام کبک‌هایی که سرتان را زمانی زیر برف کرده‌ بودید :)

 

 

نوشته شده در شنبه 1388/07/04ساعت 1:8 توسط مترسک| |

 

گاهی هم باید سر چارراهی سرت را به میله‌ی چراغ‌راه‌نمایی بکوبی و زار بزنی.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حال من خوب است

اما تو باور نکن!

نوشته شده در پنجشنبه 1388/07/02ساعت 2:21 توسط مترسک| |

فرارسیدن عید سعید فطر رو به تمام کسایی که مجبور بودن یه ماه قایمکی ناهار بخورن تبریک عرض می‌کنم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 دومین عید فطر...

نوشته شده در یکشنبه 1388/06/29ساعت 0:29 توسط مترسک| |

 

"در کل امید چیز خوبیه

ولی ممکنه آدم رو تا مرز حماقت جلو ببره."

لااقل می شه بهش فکر کرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زنده‌گی ساده‌ست

بعده ۵۰ سال قراره به این نتیجه برسیم.(باهم)

نوشته شده در چهارشنبه 1388/06/25ساعت 16:52 توسط مترسک| |

 

روی بسته‌بندی نخ‌دندون جدیدم نوشته

Brushing is not enough

گفتم شما هم در جریان باشین!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو گفتن هر کلمه٬ هر حرف٬ چه‌قد احتمال اشتباه هستش؟

۵۰٪ ؟

 

نوشته شده در یکشنبه 1388/06/15ساعت 17:43 توسط مترسک| |

 

۱.قرن ما "عاقل" اگر داشت٬ هوا به‌تر بود...

۲.در میان این‌ نامعادلات٬ من همیشه مجهول ماندم.

۳.دو جمله‌ی بالا ۵۰٪ درست هستند.

۴. کاش می‌شد روح نحیف و تب‌دارم را در آغوش بکشم و در گوشش "الرحمن" بخوانم

۵.جمله‌ی بالا ۱۰۰٪ درست است.

۶. من چه‌قدر درستم؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو بگو چه‌قدر؟ تو که منو می‌شناسی...

 

 

 

 

 

 

 

پی‌نوشت: دی‌شب بارون بارید. به پاییز سلام کردیم.پاییز عظیم و دوست‌داشتنی :)

نوشته شده در پنجشنبه 1388/06/12ساعت 15:21 توسط مترسک| |

 

خانه‌ی بغلی‌مان را فرشته‌ای کرایه کرده است که بالش شکسته

چندباری که از بالای پشت‌بام دید می‌زدم٬ همه‌اش در حال گل‌کاشتن و آب دادن به گل‌ها بود

عصرها هم می‌رود فیزیوتراپی برای بالش

و همه‌اش سر بقال کور محله‌مان کلاه می‌گذارد.

غیبت نباشد ولی با همین دوتا چشم خودم دیدم که به جای اسکناس دوهزارتومانی٬ هزاری می‌دهد.

بقال کور هم نه این‌که نفهمد٬ می‌فهمد ولی به احترام فرشته بودنش به رویش نمی‌آورد.

روزگار عجیبی شده آقا...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 از نوشتن خسته شدم

 می‌خوام حرف بزنم

 می‌شه؟!

نوشته شده در یکشنبه 1388/06/08ساعت 1:13 توسط مترسک| |

 

مترسک مزرعه‌ی روبه‌رویی دی‌شب در وبلاگش چنین نوشت:

اون مترسک بی‌سروپا فکر می‌کنه من احمقم و هرچی می‌گه باور می‌کنم.

کور خونده! خودش احمقه.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گاهی با وجود اندیشه‌ی پایان جدایی٬ باز هم تحملش پوست آدم را می‌کند :(

نوشته شده در شنبه 1388/06/07ساعت 0:58 توسط مترسک| |

 

می‌دونی من یه مترسک معمولی نیستم که

فرق دارم با شماها

پدرم یه مترسک تو مزارع کالیفرنیا بود

مادرم هم تو ده‌کده‌ای اطراف پاریس زندگی می‌کرد

هردوتاشون هم مترسک‌های مشهوری بودن

تعجب می‌کنم که تو نمی‌شناسیشون!

( هه!مترسک مزرعه‌ی روبه‌رویی خیلی احمقه٬ هرچی می‌گم باور می‌کنه!)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آن‌چه هر جدایی را تحمل‌پذیر میکند٬ اندیشه‌ی پایان آن جدایی‌ست :)

 

نوشته شده در جمعه 1388/06/06ساعت 1:19 توسط مترسک| |

 

حال گربه‌ای را دارم که بچه‌هایش را خورده باشد

همان‌قدر پشیمان و بهت‌زده!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

...!

نوشته شده در چهارشنبه 1388/06/04ساعت 5:33 توسط مترسک| |

 

این‌که زیادی جدی گرفته شوم همیشه ناراحتم می‌کند!

شهادتی که در دادگاه جنایی دادم فقط یک شوخی بود.

ولی خب به قول آن نویسنده‌ی معروف: کاری‌ست که شده!

در واقع همه‌ای این‌ها را گفتم تا بپرسم برای سر قبر٬ گلایل سفید مناسب‌تر است یا صورتی؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Smile..Tomorrow will be worse

نوشته شده در یکشنبه 1388/06/01ساعت 17:45 توسط مترسک| |

ام‌روز به نکته‌ی جدیدی پی بردم!

حماقت بیماری‌ست مسری که به سرعت از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. و با پیش‌بینی‌های من حدودن تا ۲۰ سال دیگر همه‌ی افراد زمین به این بیماری مبتلا شده‌اند.

 

*این نوشته مربوط به یک دفتر خاطرات قدیمی است که در کشوی میز روان‌شناسی پیدا شده٬ روان‌شناس چند روز پیش به طرز مرموزی مرده است.

 در ضمن تاریخ یادداشت به ۳۰ سال پیش برمی‌گردد :)

نوشته شده در پنجشنبه 1388/05/29ساعت 21:32 توسط مترسک| |

 

سال ۸۴ من وبلاگ می‌نوشتم٬ شما چی‌کار می‌کردین؟!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نوشته شده در چهارشنبه 1388/05/28ساعت 15:4 توسط مترسک| |

 

عمل ۱:می‌خواهم از همین حالا تا شب در مورد فلسفه‌ی هستی‌ام سخن بگویم.

عمل۲:شب هم در یک کنفرانس خبری شرکت کنم و پیش‌بینی‌هایی که برای آینده‌ام کرده‌ام را مطرح کنم.

نتیجه:تن جدم در گور می‌لرزد!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من خشکیده‌ام...

 

نوشته شده در سه شنبه 1388/05/27ساعت 15:0 توسط مترسک| |

 

در زجرآور بودن این حیات همین بس که برای رسیدن به صلح نیز باید جنگید!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش به جای دیگر کوچ کرده‌اند می‌گیرد!!!

 

نوشته شده در سه شنبه 1388/05/27ساعت 0:43 توسط مترسک| |

 

"بی‌اعتمادی" یعنی با این‌که می‌دونی مدیر وبلاگ نظرات رو تائید نمی‌کنه باز هم نظرت رو به صورت خصوصی براش بفرستی!

-----------------------------------------------------------

مامانم ام‌روز بهم گفت تازگیا خیلی لوس شدی!

به نظرت تقصیر کیه؟!

 

نوشته شده در یکشنبه 1388/05/25ساعت 18:38 توسط مترسک| |

 

چیزهایی دیدم روی زمین

وبلاگ‌های خیلی باکلاس دیدم مثلاً...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

"يَا أَيُّهَا الَذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ "

من هنوزم دارم به این فکر می‌کنم‌آ...

نوشته شده در یکشنبه 1388/05/25ساعت 15:7 توسط مترسک| |

...

پلیس شماره‌ی ۲:شواهد حاکی از این ِ که این حادثه یه جنایت ِ نه خودکشی!

پلیس شماره‌ی ۱:به کی شک داری؟

پلیس شماره‌ی ۲:مثل همیشه به کسی که کم‌تر از همه بهش شک کنم.

نوشته شده در شنبه 1388/05/24ساعت 23:53 توسط مترسک|

 

پلیس شماره‌ی ۱:یعنی به خودت؟!

...

 

نوشته شده در شنبه 1388/05/24ساعت 23:52 توسط مترسک| |

در غربت مرگ بيم تنهايی نيست

ياران عزيز آن طرف بيش‌ترند

نوشته شده در چهارشنبه 1388/05/21ساعت 23:58 توسط مترسک| |

 

یک زن نرمال هیچ‌گاه نمی‌تواند یک فمینیست واقعی شود.

من باب توضیح:یک زن تنها از حق زنی دفاع می‌کند که او را پایین‌تر از خود ببیند. در شرایط مساوی یا بالاتر٬ حس حسادت یا رقابت به وظیفه‌ی دفاع از حقوق زنان می‌چربد.

یکی پرسیده: مگه زن نرمال هم وجود خارجی داره؟ 

یکی گفته:"جنبش تساوی‌خواهی زنان موجب می شود زن از زنانه‌ترین غرایز خود دور ‌شود . فردریش نیچه"

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می‌دونی خنده‌دارتر از یه گوسفند بدون پشم چی می‌ تونه باشه؟

دوتا گوسفند بدون پشم (:دی)

دِ بخند دیگه٬ اَه

 

نوشته شده در دوشنبه 1388/05/19ساعت 22:57 توسط مترسک| |

 

ما خاطراتمان را می‌نویسیم تا چند سال بعد٬ از خواندنش حسرت بخوریم یا به خودمان بخندیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من می‌تونم با تو کنار بیام ولی با خودم نه!

 

نوشته شده در شنبه 1388/05/17ساعت 22:49 توسط مترسک| |

 

در پشت ِ پشتی‌ترین کوچه‌های شهر پیردختری زندگی می‌کند.این پیردختر هر روز صبح٬ اولین کاری که بعد از بیدار شدن می‌کند روشن کردن تلوزیون و رسیور ماه‌واره‌اش است. بعد می‌نشیند پای تلوزیون و تلفن قرمز بزرگش را در آغوش می‌گیرد و به ترتیب به تمام برنامه‌هایی که شماره تلفن می‌دهند زنگ می‌زند و حرف می‌زند تا شب. فرقی نمی‌کند چه برنامه‌ای باشد٬ سیاسی یا روان‌شناسی یا پخش آهنگ‌های درخواستی یا ...

هربار که تلفن را قطع می‌کند چند دقیقه‌ای آرام و ریز می‌خندد و چیزهایی زیر لب می‌گوید که کسی نشنیده و نفهمیده که چیست. و بعد کانال را عوض می‌کند و باز شماره می‌گیرد...

تمام این‌ها را گفتم که بگویم اگر خدایی نکرده ماه‌واره داشتید و موقع عوض کردن کانال‌ها مدام به صدای آشنایی برخوردید که به برنامه‌ای زنگ زده و مشغول اظهار نظر کردن است در جریان باشید که ماجرا از چه قرار است :)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چه‌قدر عجیب است که وسط این تابستان گرم٬همه‌اش هوای یک روز پاییزی خنک و بارانی را در سر دارم. باورت می‌شود صدای کلاغ‌ها و نیمکت‌های خیس را هم تصور می‌کنم حتی... 

 

 

نوشته شده در جمعه 1388/05/16ساعت 22:56 توسط مترسک| |

 

حقیقتی‌ست پشت این نام‌ها

و تو حقیقی‌ترین نام ِنامی ِ عالمی

میلادت مبارک!

یکی از دوست‌دارانت)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی‌نوشت: تولد رفیق دوران سربازیم رو هم بهش تبریک می‌گم.

اگه خیلی مایل بودین که به خودش تبریک بگین لطف کنین بفرماین این‌جا

 

نوشته شده در چهارشنبه 1388/05/14ساعت 23:1 توسط مترسک| |

 

از مزخرفت‌ترین طیف‌های جامعه‌ی ما مجریان تلوزیونی و رادیویی هستند.

گاهی به حدی جلف و جفنگ و بی‌مزه می‌شوند که تماشاگر از خودش خجالت می‌کشد.

هرچند اکثریت ِبد٬ وجود اقلیت ِخوب را نفی نمی‌کند!

 

نوشته شده در یکشنبه 1388/05/04ساعت 11:19 توسط مترسک| |

 

 

 

فرق انسان و سگ در آن است كه اگر به سگی غذا بدهی هرگز تو را گاز نخواهد گرفت.  «تولستوی» 

 

*آره این‌جوریاس عمو !

 

نوشته شده در شنبه 1388/05/03ساعت 14:53 توسط مترسک| |

هم‌زبانی نيست تا برگويمش
راز اين اندوه وحشت‌بار خويش
بي‌گمان هرگز کسی چون من نکرد
خويشتن را مايه‌ی آزار خويش...

نوشته شده در جمعه 1388/05/02ساعت 22:7 توسط مترسک|

 

بخوای یه جا بری که حس بگیری و برا ظهور امام زمان از ته دلت دعا کنی کجا می‌ری؟

مسجد جمکران؟ مسجد محله؟ حرم امام رضا؟ پشت‌بوم؟

من که می‌گم باس رفت خیابون ولی‌عصر

یه نیگا به تابلوی خیابون بکنی یه نیگا به خود خیابون

بعد بشینی و برا غربت امام گریه کنی

نقطه

نوشته شده در جمعه 1388/05/02ساعت 20:11 توسط مترسک| |

 

به یک مراد نیازمندم

می‌خواهم مریدش شوم!

 

نوشته شده در چهارشنبه 1388/04/31ساعت 17:1 توسط مترسک| |

 

 

رفت به راهی دور

راهی که از زیر پنجره‌ام می‌گذشت

و این آخرین پرده از داستان بود

صدای قهقهه‌ی سرمستانه‌ی کسی نمی‌گذارد

که بشنوم صدای قدم‌هایی را که هر لحظه دورتر می‌شود

کاش می‌شد کاری کرد!

البته کاری به جز نفرین کردن جاده‌ها

یا زنده‌باد گفتن برای تمام درهای بسته

خسته‌ام

خسته‌ام کرده‌اند

من از تو نخواهم پرسید:

این سکوت

این ناامیدی

این خسته‌گی

این‌ها که قرار ما نبود٬ بود؟

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هیچ حال و حوصله‌ی وب‌گردی ندارم٬ هیچ!

نوشته شده در چهارشنبه 1388/04/31ساعت 1:58 توسط مترسک| |

 

دیرزمانی نمی‌گذرد که دوستان و دشمنان احمدی‌نژاد اعتراف خواهند کرد که او را نشناخته‌اند.

روحیه‌ی سنت‌شکنی‌اش به مذاق خیلی‌ها (به خصوص حامیانش) خوش نمی‌آید

ولی من شخصاً تحسینش می‌کنم به خاطر شکستن این تابوها و قالب‌ها که خیلی‌ها حتی جرات نزدیک شدنش را هم نداشتند.

بله! خیلی زود همه به این اعتراف خواهند کرد که تصورات‌ و تخمین‌هایشان اشتباه از آب درآمده.

این چهار سال را باید نشست و به دقت بررسی کرد

اتفاقات خوبی خواهد افتاد

ان شاء الله!

 

نوشته شده در دوشنبه 1388/04/29ساعت 1:56 توسط مترسک| |


Design By : Night Skin


صندوق‌چه
لینک‌دونی
Design